شهادت امام حسین(ع) و یاران بی نظیرشون رو تسلیت می گویم...
اين پست رو حتما کامل بخونيد (بهترين پستي كه تا به حال داشتم)
سلام...اميدوارم كه حالتون خوب باشه.اول از همه حرف دلم رو مي زنم كه بدوني:(كربلا بحر جنون من ماهي ام.هرچه آيد پيش ثاراللهي ام.من غلام زينبم تا زنده ام.عبد نام زينبم تا زنده ام).اگه اهلش باشي تا آخر اين پست رو مي خوني،اگه هم نباشي.....ولي از شما خواهش مي كنم حتي يك كلمه از اين حرفها رو از دست نديد.پنج روز متوالي وقت گذاشتم تا اين مطالب رو براي شما بنويسم.آخه دلم ميسوزه.تمنا مي كنم اين پست رو كامل بخونيد.بخونيد تا بفهميد تا عمل كنيد.
حرفهاي حاشيه اي رو مي ذارم كنار و ميرم سر اصل مطلب.نزديكيم به ماه محرم.اين پست رو تنها براي اربابم حسين(ع) نوشتم.خواستم حقيقت هايي از عاشورا و كربلا كه ياد گرفتم بنويسم.حقيقت هايي كه حماسه كربلا بخاطر اون حقيقت ها بود و الان كسي به اونها توجه نمي كنه.حقيقت هايي كه خون حسين(ع) بخاطرشون ريخت و الان پايمال ميشه.حسين(ع) نرفت كه فقط شهيد بشه.حتماً شنيدي كه خون حسين(ع) درخت اسلام رو آبياري كرد.ولي چطور؟تا حالا بهش فكر كردي؟
همه جا ميگن حادثه كربلا،ولي حسين(ع) حادثه نبود،حسين(ع)حماسه بود.بزرگترين حماسه اي كه تاريخ بشر به چشم خود ديده.حماسه كربلا دو صفحه داره.يك صفحه ي اون همون جنايات و وحشي گري هاي يزيد و اب زياد و عمرسعد و... هست.هر كس تنها اين روي سكه رو ببينه،قهرمان اين حادثه رو يزيد و... مي دونه.اما اين حماسه يك روي ديگه هم داره كه قهرمانش كسي نيست جز حسين(ع).حسين(ع) يك روح بزرگ است.روح كه بزرگ شد طبيعتاً تن به زحمت مي افتد و روح كه كوچك شد تن غرق آسايش ميشه.روح كه بزرگ بشه،تن راهي نداره جز اينكه به دنبال روح بره و به رنج و سختي بيافته.ولي روح كه كوچك شد،دنبال هوس هاي تن ميره و غرق زبوني و ذلت ميشه.روح بزرگ از تن غذا و پوشيدني و.. رو ميگيره،ولي روح كوچك بنا به خواست تن،با هر ذلتي مي خواهد كه بپوشد و بخورد.روح بزرگ به تن مي گويد مي خواهم خونم را در راه رضاي الهي بريزم و به اين خون ناچيز ارزش بدهم.اين همه آدم كشته مي شوند،ولي آيا خون همه آنها ازرش دارد؟به همه آنها ميگن شهيد؟روحي كه بزرگ شد،در روز عاشورا تن به تيغ شمشير ميده،رگ گردن به تيغ شمر(لعنت خدا بر او باد)مي دهد.حسين(ع) در راه تن قدم برنداشت،حسين بن علي(ع) براي زنده كردن حق و حقيقت و اسلام خونش را داد.حسين(ع) به خون خودش ارزش داد. حسين(ع) حماسه آفريد،اما نه حماسه اي مثل رستم .حماسه ي رستم براي مردم ايران حماسه بود.حماسه اي بسيار كوچك در مقال حماسه حسيني.حسين بن علي(ع) حماسه آفريد،حماسه اي براي تمام بشريت و براي تمام عصرها.حماسه اي بزرگ كه حقيقت زندگي كردن رو مي فهمانَد.حسين(ع) بنده ي دنيا نبود،بنده خدا بود.بنده خدا بودن كار ساده اي نيست.هر كسي كه در تنگنايي قرار مي گيرد،هر شخصيت جهاني كه راه هاي غلبه بر دشمن بر او بسته مي شود مي گويد:تف به اين روزگار.مي گويد:حيف كه روزگار به من كمك نكرد.مي گويد:كاش فلان مي شد و روزگار فلان مي بود.ولي حسين بن علي(ع) جوري با يارانش حرف مي زند كه انگار همه چيز در جنگ موافق اوست،انگار كه تمام راه هاي پيروزي دشمن را بسته است،حسين(ع) بايد هم احساس موفقيت كند،چون هدف او دنيوي نبود كه بخاطر از دست دادنش تأسف بخورد.حسين بن علي(ع) قهرمان اين حماسه است.حسين بن علي(ع) مي گويد:به خدا قسم من نه تن به ذلت تسليم شدن مي دهم و نه مثل بردگان فرار مي كنم،من مردانه مقاومت مي كنم تا كشته شوم.حسين(ع) اين است.بين خطبه هاي امام حسين(ع) اين جمله خيلي به دلم نشست:ما تن خودمان رو جلوي شمشير قرار مي دهيم،ولي روحمان رو جلوي شمشير ذلت قرار نمي دهيم.اين است روح بزرگ حسين(ع).اين است حماسه بي نظير حسين(ع).اين است درس آزادگي و بزرگي و صلابت و جانبازي و ايثار و خداپرستي.حسين(ع) با شهادت خود،با خون خود به انسان شخصيت داد.حسين(ع) به جامعه اسلامي شخصيت داد.الان وظيفه ماست كه اين شخصيت رو حفظ كنيم.من و تو كه جوان ايراني هستيم بايد در مقابل تهاجم فرهنگي غرب و امرايكا محكم باشيم.جوان ايراني بايد شخصيت اسلامي،انساني،ملي خودش رو حفظ كند.امروز امريكاي جنايت كار ميليون ميليون دلار خرج مي كند تا شخصيت جوان ايراني رو ازش بگيرد،امروز غرب و امريكا و اسرائيل و انگليس،جوان ايراني رو مشغول فيلم و عكس و موسيقي غنا و حرام و لباس و ولگردي و خيابون گردي و مواد مخدر و... و هزار زهر مار ديگه مي كنه،تا شخصيتش رو بگيره،تا سر جوان ايراني رو گرم كنه و خودش به راحتي بر آنها حكومت كنه.شخصيت ما ايراني ها براي امريكا مهم است ولي براي خودمان مهم نيست.شما جوان ها رو قسم مي دم كه مواظب باشيد.امريكا روي شخصيت و عقل و احساس دختر و پسر جوان كار مي كنه،كاري با پيرمرد و پيرزن ها نداره،چون پاشون لب گوره و بدرد سرمايه گذاري نمي خوردند.جوان ايراني پر انرژي،نيرومند،موفق،اسلامي،اهل علم و دانش،مرد كار و تلاش،هيچ كسي جز خدا و ولي خدا(مقام معظم رهبري) بر او ولايت نداره،جوان ايراني مستقل،آگاه،جوان ايراني مشت گره كرده.حماسه حسين(ع) به ما درس بي نيازي و استقلال داد.حسين(ع) به جامعه اسلامي اينجور شخصيت داد.حسين(ع) اينجور اسلام رو زنده كرد.حسين(ع) ديروز جلوي ظلم و ستم يزيد ملعون ايستاد،ما هم امروز جلوي ظلم و ستم دشمن مي ايستيم.من ديگه بيشتر از اين چيزي نمي تونم بگم،چون مي ترسم منم بشم يكي از اون كساني كه در حماسه كربلا تحريف كردند،كساني كه به هر دليل چيزهايي كه وجود نداشته به اين حماسه بي نظير چسباندند و چيزهايي كه وجود داشته از آن جدا كردند.ولي يك پيشنهاد خوب دارم،شما مي تونيد كتاب حماسه حسيني از متفكر شهيد استاد مرتضي مطهري رو تهيه كنيد و مطالعه كنيد.اين كتاب بسيار مفيد است.من خودم هر چيزي از كربلا ميدونم از اين كتاب دارم.استاد مطهري واقعاً بزرگ بودند كه امام خميني(ره) ايشان رو پاره تن خودشان خواندند.من به عنوان برادر كوچكتان،بهتون ميگم كه از اين جواني استفاده كنيد،تا جوانيد اسلام رو بشناسيد،تا جوان هستيد كار كنيد،تا جوانيد از هوس هاي دنيا جدا بشيد،چون كسي كه پير شد چه بخواد چه نخواد از گناه و شهوت ميره كنار،تا جواني كار كن كه بتوني توي روز رستاخيز كه از قبر بيرون ميايي شرمنده نباشي،با افتخار و سربلندي بگي يا حسين(ع)،من در جواني مي تونستم برم دنبال گناه،ولي راه شما رو انتخاب كردم،با افتخار سرت رو بالا بگيري و به پيامبر اكرم(ص) بگي يا رسول الله(ص)،من جز راه شما به راهي نرفتم.برادر خوبم،خواهر عزيزم،از اين جواني درست استفاده كن،به خدا براي يك جوان چيزي مثل مطالعه و علم نيست،و بالاتر از اينها،كار و تلاش و عمل.(اَلذين آمنوا و عملُ صالحات).توي روز قيامت آتش جهنم رو اگه بشه تحمل كرد،آتش شرمندگي جلوي پيامبر(ص) و امام علي(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسين(ع) رو نميشه تحمل كرد.بالاتر از همه،آتش شرمندگي و روسياهي جلوي خدا رو نميشه تحمل كرد.برادر و خواهرم،اگه اسلام رو مثل يك پلكان فرض كني كه رو به بالا و سعادت و خوشبختي ميره،فقط پله هاي اول سخته،چند قدم كه برداشتي خودت شروع به دويدن مي كني.تو بيا توي راه خدا،ببين خودت غرق معنويت ميشي.جوري ميشي كه ديگه نمي توني به گناه برگردي.بيا توي خط اسلام،چنان فكري نصيبت ميشه كه همه رو با حرفت ساكت مي كني.حديث داريم كه:از مبارزه با مؤمن بر حذر باش كه او با نور خدا مي بيند.حتماً ديديد كه چطور قدرتمندترين قدرت هاي دنيايي جلوي يك حرف حق كم ميارند.نمونه بزرگ و بارزش رو مي تونيد توي قيام امام خميني(ره) ببينيد.امام(ره) چطور انقلاب كرد.فقط چون نور خدا رو داشت.پس محكم باشيم.توي دهن هر منافقي بزنيم.گفتم منافق يادم افتاد كه اينو حتما بگم.توي اوايل سوره بقره مي بينيد كه خدا چقدر بيشتر از كافر از منافق صحبت كرده،منافق بد تر از كافر و دشمن است.دشمن مياد ميگه من دشمنم،ولي منافق خودش رو دوست تو نشون ميده و بعد خنجرش رو از پشت ميزنه.مواظب باشيم. ساده گول نخوريم.امروز دو تا چيز كه خيلي عذابم ميده،چشم چروني بعضي از آقا پسرها و بي حجابي بعضي دخترها.همه اينها تحت تأثير همين تهاجم فرهنگي قرار گرفتند و شخصيت خودشون رو از دست دادند،بايد تلالش كنند كه برگردند،بايد بدونند كه كسي مثل خدا چشم به راه برگشتن اونها نيست.مردي كه چشم پاك نداشته باشه مرد نيست.زني كه حجاب نداشته باشه واويلا.(همانان كه در بي حجابي تكند - سزاوار يك قبضه نارنجكند).حرمت فاطمه زهرا(ص) رو نگهداريم.حضرت موسي(ع) اونقدر چشم پاك بودند كه شعيب خودش ازدواج با دخترش رو به موسي(ع) پيشنهاد داد.دشمن براي هدفش مبارزه ميكنه،ما هم اينو از دشمن ياد بگيريم و براي هدف خودمون مبارزه كنيم.حتماً شنيدي كه به لقمان گفتند ادب از كه آموختي،گفت از بي ادبان.الهي نيرو بده تا ريشه گناه رو از دلامون بزنيم كه ما هر گناهي كنيم به نفس خودمون كرديم.امام صادق(ع) مي فرمايند:بهاي نفس من فقط خداست.ببينيد پيشواي ما چه ارزشي براي نفسش قائل است.ما بايد ياد بگيريم كه نفسمون رو به بهاي اندك دنيا و گناه نديم.اربابم علي(ع) مي فرمايند:بعضي ها مي آيند در اين دنيا خودشان را مي فروشند و برده مي سازند،و برخي هم مي آيند در اين دنيا خودشان را مي خرند و آزاد مي سازند.اين سخن درون انسان آگاه رو به آتش مي كشد.اگه اين سخن روي ما تأثيري نداره بايد بدونيم كه مشكل داريم.همين كه آدم بدونه مشكل داره دنبال راه حلش مي گرده،تا احساس درد نكنه دنبال درمان نيست.بيايد ما هم خودمون رو بخريم و آزاد سازيم و نفسمان را به اين دنياي فاني ندهيم كه حيات جاودان داريم.از همين الان با خدا عهد كنيم كه خدايي باشيم.خدايي شدن ساده نيست.خدايي شدن نياز داره به رگ گردن به تيغ شمشير دادن.امروز رگ گردن به تيغ شمشير دادن براي من و تو جوان ايراني علم و عمل است.ارباب علي(ع) مي فرمايند:دور هيچ چيزي مثل حق نميشود حرف زد و هيچ ميدان عملي تنگ تر از ميدان حق نيست.عمل و كار خيلي مهم است.بايد متحد با هم كار كنيم.
خيلي حرف دارم برات.ولي فعلا مجالش نيست.انشالله در آينده باز هم با هم صحبتهاي مفيد داريم.منتظر نظرات و جواب هاي نوراني شما هستم.
سه تا هديه براتون دارم:
اول اين شعر از زبان ارباب مهدي(عج) براي من و تو است كه از مقام معظم رهبري(حفظك الله) حمايت كنيم:
اي گروه مؤمنين دركم كنيد - يا ببريد از من و تركم كنيد
نائبم را پاس مي داريد نيك - يار اندر پاي او چون نيست نيك
او كه از حلقوم ما دارد نوا - نيست تنها ماندنش هرگز روا
او همان يار خراساني ماست - جزو اسرار خراساني ماست
هر پيامي بگزد از پلك او - واجب شرعي بوَد لبيك او
هركسي او را حمايت مي كند - مادرم او را شفاعت مي كند
شيعيان هنگام هم عهدي بوَد - سرور سيد علي مهدي بوَد
دومين هديه كه براتون دارم يك قطعه كوتاه از حجت الاسلام دانشمند كه شنيدنش گريه كردن داره،حتماً دانلود كنيد:
هديه سوم به مناسبت ماه محرم و شهادت امام حسين(ع) و ياران بي نظيرشون چند قطعه كوتاه مداحي با حجم كم گذاشتم كه دانلود كنيد.من از اين قطعه هايي كه گذاشتم خيلي خوشم مياد.حكم مي در ميخانه رو برام داره.حسيني باشيم،حسيني بمانيم و حسيني بميريم...يا علي(ع)
عبدالرضا هلالي (نمي خوام عاقل باشم من)
عبدالرضا هلالي (از اون روزي كه نمكت وارد خون من شده)
حميدرضا عليمي (افتاده كار دل امشب با رقيه)
حميدرضا عليمي (تا كه دل بر دلبر دادم)
مرحوم سيد جواد ذاكر (اگر ساقي حسين است)
مرحوم سيد جواد ذاكر (اين حسين كيست خدايا كه خدايي ميكند؟)
مرحوم سيد جواد ذاكر (دل من از روز ازل)
براي شادي روح مداح اهل بيت مرحوم سيد محمدجواد ذاكر طباطبايي فاتح مي فرستيم.
خدایا!! من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری! من چون تویی دارم و تو چون خود نداری...!(امام زین العابدین)